Üretimde malzeme eksikliği olduğunda, en sık görülen durum şudur: Denetim sonucu geçersiz sayılır, sahada ise önce kullanılsın denir ve kalite bir imtiyaz belgesi hazırlar. Bir kez kullanılması anlaşılabilir; ancak bunun alışkanlık haline getirilmesi, tedarikçinin “sonuçta hattan geçebiliyor” diye düşünmesine yol açar. Müşteri şikayetleri ortaya çıktığında ise, o parti ürün zaten geçerli ürünlerle karışmış olur; geriye dönük takip yalnızca anımsamalara dayanır.
Kalite kapısının amacı engellemektir. Engellenemiyorsa, denetim sadece kayıt altına alınmaktan ibarettir.
İmtiyaz neden kontrolsüz hale gelir?
Limit yok, onay seviyesi yok, tedarikçiye yönelik sayımlar da yok. Planlama baskısı her zaman kalitenin itirazlarından daha güçlüdür. Sistem, öncelikle denetimsiz girişe ve ardından sonrası tamamlamaya izin veriyorsa, kapı açık demektir.
İmtiyazı bir geçiş değil, istisna haline getirmek gerekir.
- Denetimsiz veya geçersiz ürünler varsayılan olarak depoya kabul edilemez, malzeme de verilemez.
- İmtiyaz, malzemenin risk düzeyine göre sınıflandırılmalıdır; yüksek riskli malzemeler için imtiyaz yasaktır.
- Her imtiyaz belgesi tedarikçi, kusur ve kullanım miktarıyla ilişkilendirilir; bu, sözleşmenin yerine getirilme oranına dahil edilir.
- İmtiyazlı malzemeler ayrı partiler halinde saklanır; dışarıya çıktıktan sonra bile geri çağrılabilir.
XYN dijitalleşme sistemi, denetim, stok ve iş emri üzerinden malzeme dağıtımını kalite durumuyla bağlantılı hale getirir. Tedarik zinciri iş birliği, malların daha hızlı girip çıkmasını sağlamak değil, geçersiz ürünlerin daha zor girmesini sağlamaktır. Kapı gerçekten kapanabilmeli.